الکلام الغنی؛ شرح فارسی بر باب اول مغنی - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٣٢٢ - قصه كسائى با اصمعى در مجلس هارون الرشيد

قوله: الرياشى: لقب ابوالفضل عباس بن فرج است وى از علماء علم لغت بوده و بصرى محسوب مى‌شود.

قوله: ما تنقم الحرب العوان منّى:

تجزيه و تركيب‌

ما: استفهاميه، مفعول مقدم.

تنقم: فعل مضارع، مفرد، مؤنث، غائب، ثلاثى مجرّد، از باب ضرب، يضرب و علم، يعلم متعدى، معلوم.

الحرب: فاعل براى « تنقم » ، موصوف.

العوان: صفت است براى « الحرب » .

منّى: جار و مجرور، متعلق به « استقر » صفت بعد از صفت.

بازل عامين: مضاف و مضاف‌اليه، حال است از مجرور « من » .

حديث سنّ: مضاف و مضاف‌اليه، بدل از « بازل عامين».

لمثل: جار و مجرور، متعلق به « ولدتنى » ، مضاف.

هذا: مضاف‌اليه.

ولدتنى: فعل و مفعول.

امّى: مضاف و مضاف‌اليه، فاعل براى « ولدتنى » .

قوله: انّما اصير اليك: يعنى انّما انقل اليك.

قوله: لهذه المقطعات: مقطعات جمع مقطعه است و آن مقطوعاتى از قصائد است كه از ده بيت كمتر است.

قوله: و الخرافات: جمع خرافه و آن اباطيل و اكاذيب را گويند و مقصود از آن احاديث جعلى و دروغين مى‌باشد.

قوله: على الاستيناف: يعنى مبتدأ بودن‌