١٥٨.امام على عليه السلام ـ به يهودى اى كه به ايشان خداوند ، محبّتى از خود بر موسى بن عمران عليه السلام افكند ـ : آرى! چنين بود ؛ ليكن به محمد صلى الله عليه و آله برتر از اين عطا شد . خداى عز و جل ، محبّتى از خود بر او افكند . پس اين كيست كه در اين نام ، شريك اوست ؟ زيرا از سوى خداى عز و جل ]كلمه [شهادت با نام او تمام مى گردد . پس شهادتْ كامل نمى گردد ، جز آن كه گفته شود : «شهادت مى دهم كه جز اللّه ، خدايى نيست و شهادت مى دهم كه محمّد صلى الله عليه و آله پيامبر خداست» . به اين شهادت ، بر منبرها ندا مى دهند و هيچ صدايى به ياد خدا بلند نمى شود ، مگر آن كه همراه آن به ياد محمد صلى الله عليه و آلهبلند مى گردد .

١٥٩.امام صادق عليه السلام ـ در حديثى درباره به ارزش آيا دوست نداريد كه خداوند متعال ، حق و عدالت را بر بسيط زمين ، آشكار ]و پيروز [كند و وحدت كلمه ايجاد كند و ميان دل هاى پراكنده ، الفت برقرار سازد ؟!

٣ / ٢

سازگارى جان ها

١٦٠.رسول خدا صلى الله عليه و آله : جان ها (روح ها) ، ]همچون] سپاهيانى فراهم آمده هستند كه هر كدام كه يكديگر را شناختند ، با يكديگر الفت مى گيرند و هر يك كه ديگرى را نشناختند ، با يكديگر اختلاف خواهند يافت .