١٠١٤.امام صادق عليه السلام : كسى كه از دانستن اين كه خداوندْ دوستش مى دارد ، شادمان مى شود ، پس به فرمانبرى از خدا بپردازد و از ما پيروى كند . آيا سخن خداوند عز و جل را به پيامبرش صلى الله عليه و آلهنشنيده است : «بگو : اگر خدا را دوست داريد ، از من پيروى كنيد تا خدا شما را دوست بدارد و گناهانتان را بيامرزد» ؟ به خدا سوگند ، هيچ بنده اى از خدا فرمانبرى نمى كند ، مگر آن كه خداوند ، پيروى از ما را نيز جزو طاعتش قرار مى دهد . به خدا سوگند ، هيچ بنده اى از ما پيروى نمى كند ، مگر آن كه خداوند ، دوستش خواهد داشت . به خدا سوگند ، هيچ بنده اى پيروى از ما را فرو نمى گذارد ، مگر آن كه با ما دشمنى كرده باشد . به خدا سوگند ، هيچ كس با ما دشمنى نمى كند ، مگر آن كه از خدا نافرمانى كرده باشد ، و هركه در حال نافرمانى خدا بميرد ، خداوند ، خوارش مى كند و او را به رو در آتش مى اندازد. ستايش، ويژه پروردگار عالميان است .

١٠١٥.بحار الأنوار ـ به نقل از فضيل ـ : به امام كاظم عليه السلامگفتم : از ميان فريضه هايى كه خداوندْ واجب ساخته است ، كدام يك بيشتر مايه تقرّب بندگان به خداوند است ؟ فرمود : «برترين چيزى كه بندگان با آن به خداوندْ تقرب مى جويند ، فرمانبرى از خدا و پيامبرش و دوستىِ خدا و پيامبرش و اولوالأمر است» .