دوستي در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١١٩

٢٤٦.رسول خدا صلى الله عليه و آله : هركه دستش را براى نيكى به مردم بگشايد ، دوستى آنان روزى اش خواهد شد .

٢٤٧.رسول خدا صلى الله عليه و آله : پروردگارا ! مرا مديون لطف و نعمت هيچ بدكارى قرار مده ، مبادا كه قلبم او را دوست بدارد .

٢٤٨.امام على عليه السلام : نيكوكارى [به مردم ، عامل ]دوستى است .

٢٤٩.امام على عليه السلام : عامل دوستى ، نيكوكارى است .

٢٥٠.امام على عليه السلام : هركه بسيار نيكى كند ، برادرانش دوستش خواهند داشت .

٢٥١.امام عسكرى عليه السلام : مردم ، كسى را بيشتر دوست دارند كه به او اميد [بيشترى ]دارند .

د ـ بخشش

٢٥٢.رسول خدا صلى الله عليه و آله : هركه خواستار دوستى مردم است ، از دارايى خود ببخشد .

٢٥٣.عيسى عليه السلام : چگونه كسى كه پاره اى از آنچه را دارد ، نمى بخشد ، محبّت كاملِ دوستش را مى خواهد ؟

٢٥٤.امام على عليه السلام : بخشش ، [عامل] دوستى است .

٢٥٥.امام على عليه السلام : هركه نيكى [و دارايى] خود را ببخشد ، راغبان به او فراوان مى گردند .

٢٥٦.امام على عليه السلام : هركه پيش از آن كه از او بخواهند ، ببخشد و عطا كند ، بزرگوار و محبوب است .