دوستي در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٠٧
ز ـ ادب
٢٠٧.امام كاظم عليه السلام : احترام ميان خود و برادرت را از بين مَبَر و چيزى از آن بگذار ؛ زيرا از ميان رفتن آن ، از ميان رفتن شرم است و بر جاى بودن احترام ، [عامل ]بر جاى بودن دوستى است .
ح ـ اظهار دوستى
٢٠٨.امام على عليه السلام : با اظهار دوستى ، دوستى پديد مى آيد .
٢٠٩.امام على عليه السلام : با اظهار دوستى ، دوستى استوار مى شود .
٢١٠.امام على عليه السلام : هركه با مردم الفت گيرد ، دوستش خواهند داشت و هركه با مردم دشمنى كند ، با او دشمنى خواهند كرد .
٢١١.امام باقر عليه السلام : يكى از اعراب قبيله بنى تميم ، نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و به ايشان گفت : مرا سفارشى كن . از جمله سفارش هاى حضرت به او اين بود : «با مردم ، اظهار دوستى كن ، تا دوستت بدارند» .
ط ـ فروتنى
٢١٢.امام على عليه السلام : دوستى ، ميوه فروتنى است .
ر . ك : ص ١١٥ (فراموش كردن بدى ها) .
ى ـ وفادارى
٢١٣.امام على عليه السلام : وفادارى ، عامل الفت گرفتن [مردم با شخص ]است .