دوستي در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٥٣
١ / ٥
گوناگون
٨٦.رسول خدا صلى الله عليه و آله : هيچ مجلسى بر دو دوستدار ، تنگ نمى شود .
٨٧.امام على عليه السلام : اظهار دوستى [با مردم ، مايه ]بركت است .
٨٨.امام على عليه السلام : رفيق دنياى شخص ، همچون رفيق دين اوست .
٨٩.امام على عليه السلام : آغاز مروّت ، گشاده رويى و نهايتش اظهار دوستى با مردم است .
٩٠.امام على عليه السلام : بيشترين منّت را كسى دارد كه دوستى را مى آغازد .
٩١.امام على عليه السلام ـ در وصيّت خويش به پسرش مح خود را به اظهار دوستى با مردم پايبند كن ؛ جان خود را بر دشوارى هاى مردم ، صبورى ده ؛ جان و مالت را بر دوستت ، عطا و حضورت را بر آشنايانت ، گشاده رويى و دوستى ات را بر عموم مردم ، و عدالت و انصافت را بر دشمنت ، نثار كن ، و دين و آبروى خود را از هر كس دريغ دار ، كه اين كار ، براى دين و دنيايت ايمنى بخش تر است .
٩٢.امام صادق عليه السلام : سزاوار نيست آن كس كه دانا نيست ، نيك بخت ، و آن كس كه پُر محبّت نيست ، ستوده به شمار آيند .