٨٧٦.امام على عليه السلام : هركه عاشق چيزى شود ، [آن چيز ، ]ديده اش را كم سو (نابينا) و دلش را بيمار مى كند . در نتيجه ، او با چشمى نادرست مى نگرد و با گوشى ناشنوا مى شنود . شهوت ها [پرده] خردش را دريده اند و دنيا ، دلش را ميرانده و جانش شيفته آن شده است . پس او بنده دنيا و بنده كسى است كه از آن ، بهره اى دارد و [دنيا ]به هر جا رفت ، او نيز مى رود و به هر سو روى آورد ، او نيز روى مى آورد . در پىِ هيچ يك از فرمان هاى بازدارنده خدا باز نمى ايستد و از هيچ پند دهنده از جانب او پند نمى گيرد ، حال آن كه خود ، كسانى را كه مرگ ، بى خبر ، گرفتارشان ساخته است ، مى بيند .

٨٧٧.امام على عليه السلام : ـ در حكمت هاى منسوب به ا سه چيز ، ناپايدار است : مال در دست گشاده دست ، ابر تابستانى و خشم عاشق !

١٠ / ٣

عاشق پاك دامن

٨٧٨.رسول خدا صلى الله عليه و آله : هركه عاشق شود و [عشق خود را ]پنهان دارد و پاك دامنى كند و آن گاه بميرد ، شهيد مرده است .

٨٧٩.رسول خدا صلى الله عليه و آله : هركه عاشق شود و [عشق خود را ]پنهان دارد و شكيبايى ورزد ، خداوند ، او را بيامرزد و به بهشتش درآوَرَد .

٨٨٠.كنز العمّال ـ به نقل از ابن عباس، از پيامبر خدا «بهترين هاى امّت من ، كسانى هستند كه چون خداوند به اندكى از بلا دچارشان كند ، پاك دامنى ورزند» . گفتند : كدام بلا ؟ فرمود : «عشق» .