دوستي در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٣٣
٨٢٧.امام صادق عليه السلام : به دل خود بنگر . هرگاه دوستت را ناپسند داشت ، بى گمان ، يكى از شما [زمينه دشمنى را ]پديد آورده است .
٨٢٨.الكافى ـ به نقل از مَسعَدة بن اليَسَع ـ : به امام صادق عليه السلام گفتم : به خدا سوگند ، دوستت دارم . حضرت ، اندكى سر به زير انداخت . سپس سرش را برداشت و فرمود : «اى ابو بُشر ! راست مى گويى. از دلت درباره جايگاه دوستى ات در دلم بپرس كه دلم ، از جايگاه دوستى ام در دلت باخبرم ساخت» .
٨٢٩.المحاسن ـ به نقل از عبيداللّه بن اسحاق مدائنى ـ به امام موسى كاظم عليه السلامگفتم : يكى از عامّه مردم ، مرا مى بيند و به خدا سوگند مى خورد كه مرا دوست دارد . آيا من نيز به خدا سوگند بخورم كه او راست مى گويد ؟ حضرت فرمود : «دلت را بيازماى . اگر دوستش داشتى ، پس سوگند بخور ، وگرنه ، نه» .
٨٣٠.عيون أخبار الرضا عليه السلام ـ به نقل از حسن بن از امام رضا عليه السلام پرسيدم : فدايت گردم ! خوش دارم بدانم كه نزدت چه جايگاهى دارم . حضرت فرمود : «نگاه كن كه من چه جايگاهى نزدت دارم [كه جايگاه تو در نزد من نيز مانند آن است]» .