دوستي در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٩٧

٤٨٤.امام على عليه السلام : دوستِ راستين ، از دوستى اش بازنمى گردد ، اگر چه به او جفا شود .

٤٨٥.امام على عليه السلام : هركه تو را به عيبت بينا گردانَد و در نبودنت حافظ [آبرو و راز ]تو باشد ، او همان دوست [حقيقى ]است ، پس او را نگه دار .

٤٨٦.امام على عليه السلام : دوست ، كسى است كه از ستم و تجاوزگرى بازدارد و بر انجام دادن خوبى و نيكويى يارى كند .

٤٨٧.امام على عليه السلام : برادرِ راستينت ، كسى است كه با جان خود ، تو را حفظ كند و تو را بر مال ، فرزند و همسر خود ، مقدّم دارد .

٤٨٨.امام على عليه السلام : دوستت ، كسى است كه تو را [از بدى ها ]بازدارد و دشمنت ، آن كسى است كه تو را [به سوى بدى ها ]برانگيزد .

٤٨٩.امام على عليه السلام : هركه به [نيازهاى] تو توجّه كند ، دوست توست .

٤٩٠.امام على عليه السلام : برادر حقيقى تو كسى است كه لغزشت را ببخشد، نيازت را برطرف سازد ، عذرت را بپذيرد ، زشتى ات را بپوشاند ، ترست را بزدايد و آرزويت را برآورد .

٤٩١.امام على عليه السلامـ در شعر منسوب به ايشان ـ : { برادرت، كسى است كه چون گرفتارى روزگارْ رنجورت ساخت/ در برابر درد دل هايت خاموش نمى ماند [و به يارى ات مى شتابد] . } { كسى كه چون دچار مشكلات شدى/ همواره سرزنشگرانه توبيخت مى كند ، برادرت نيست . }