دوستي در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٠٣

ج ـ خوش خويى

١٨٨.رسول خدا صلى الله عليه و آله : خوش خويى ، دوستى را استوار مى كند .

١٨٩.امام على عليه السلام : خوش خويى ، روزى را فراوان مى كند و دوستان را [با انسانْ ]مأنوس مى نمايد .

١٩٠.امام على عليه السلام : خوش خويى ، محبّت به بار مى آورد و دوستى را استوار مى كند .

١٩١.امام على عليه السلام : پايبند خوش خويى باش كه دوستى [مردم] را نصيبت مى كند .

١٩٢.امام صادق عليه السلام : خواستار همراهى مردم شدم ، پس [ريشه] آن را در خوش خويى يافتم .

١٩٣.امام صادق عليه السلام : خوش خويى ، جلب كننده دوستى است .

د ـ خوش رفتارى

١٩٤.امام على عليه السلام : با خوش رفتارى ، رفيقان ، انس مى گيرند .

١٩٥.امام على عليه السلام : با خوش رفتارى ، رفيقان [به دوستى با انسانْ] تمايل پيدا مى كنند .

١٩٦.امام على عليه السلام : با خوش رفتارى ، رفيقانْ فراوان مى شوند .

١٩٧.امام على عليه السلام : خوش رفتارى ، بر محبّت دل ها مى افزايد .