٥٩٩.امام على عليه السلام ـ در حكمت هاى منسوب به ايش هرگاه يكى از يارانت نيكى كرد ، همه خوبى خودت را نثارش مكن و چيزى از آن را باقى بگذار ، تا به هنگام ديدنِ نيكخواهى بيشتر او ، آن را نثارش كنى .

٦٠٠.امام على عليه السلام ـ در حكمت هاى منسوب به ايش هرگاه دوستى داشتى كه برادرى و دوستىِ او را نمى پسنديدى ، آن را بر مردمْ آشكار مكن ؛ چون كه او همچون شمشير كُندى است در خانه انسان ، كه بِدان دشمنش را مى ترساند ، حال آن كه دشمن نمى داند آن شمشير ، بُرنده است يا كُند .

٦٠١.امام على عليه السلام ـ در حكمت هاى منسوب به ايش هرگاه با كسى دوست شدى ، بر تو لازم است كه با دوست او نيز دوست باشى ؛ ليكن بر تو لازم نيست كه با دشمن او دشمن شوى ؛ زيرا اين مسئله بر خدمتكار او لازم است ، نه بر همانند او .

٦٠٢.امام على عليه السلام ـ در حكمت هاى منسوب به ايش اين كه دوستت را نزد دشمنت ببينى ، به تو زيان نمى زند ؛ چون كه اگر برايت سودى نداشته باشد ، زيانى هم به تو نمى رساند .