دوستي در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٨٧

٤٣٩.امام على عليه السلام : با تنهايى مأنوس تر باش تا بودن با همنشينان بد .

٤٤٠.امام على عليه السلام : يارِ بد ، پاره اى از آتش است .

٤٤١.امام على عليه السلام : از همنشينى با همنشين بد بپرهيز ؛ زيرا او همنشين خود را هلاك مى كند و يار خود را تباه مى سازد .

٤٤٢.امام على عليه السلام : آن كه برادرانش شوربخت اند ، نيك بخت نمى شود .

٤٤٣.امام على عليه السلام ـ در حكمت هاى منسوب به ايش تنهايى ، بهتر از رفيق بد است .

٤٤٤.امام على عليه السلام ـ در حكمت هاى منسوب به ايش از يار بد بپرهيز ، كه چون شمشير برهنه است . جلوه اش زيبا و زخمش زشت است .

٤٤٥.امام على عليه السلام ـ در حكمت هاى منسوب به ايش در بيابان خشك و بى آب و علف ، تنها شدم ؛ امّا تنهاى اى سخت تر از همنشين بد نديدم .

٤٤٦.امام على عليه السلام ـ در حكمت هاى منسوب به ايش برادران بد ، همچون درخت آتش هستند كه پاره اى از آن ، پاره ديگرش را مى سوزاند .

٤٤٧.الخصال ـ به نقل از سُفيان ثَورى ـ : راستگو فرزند راستگو ، جعفر بن محمّد عليه السلام ، را ديدم و به ايشان گفتم : «اى پسر پيامبر خدا ! به من سفارشى كن . به من فرمود : « . . . اى سفيان ! پدرم مرا به سه چيزْ فرمان داد و از سه چيز بازداشت . از جمله به من فرمود : پسركم ! هركه با يارِ بد ، مصاحبت كند ، ايمن نمى ماند» .