دوستي در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٨٧
ز ـ پاكى
قرآن
(مسجدى كه از روز نخست بر [اساس ]پرهيزگارى بنا شده ، شايسته تر است كه در آن [به نماز ]بِايستى . در آن ، مردانى اند كه دوست دارند خود را پاك كنند ، و خداوند ، كسانى را كه خواهان پاكى اند ، دوست دارد) .
حديث
١٠٦٥.المستدرك على الصحيحين ـ به نقل از ابو ايوب انصا چون آيه «در آن ، مردانى هستند كه دوست دارند خود را پاك كنند و خداوند ، كسانى را كه خواهان پاكى اند ، دوست دارد» نازل شد ، پيامبر خدا فرمود : «اى گروه انصار ! خداوند به سبب پاكى تان ، شما را ستوده است . حال ، [بگوييد كه :] پاكىِ شما به چيست ؟». گفتند : براى نماز ، وضو مى گيريم . پس از جنابت ، غسل مى كنيم و با آب ، نجاست را از خود برطرف مى سازيم . حضرت فرمود : «پاكى (طهارت) ، همين است . پس پايبند آن باشيد» .
١٠٦٦.المعجم الكبير ـ به نقل از ابو اُمامه ـ : پيامبر خدا به اهل قُبا فرمود : «اين پاكى اى (طهارتى) كه در آيه «در آن ، مردانى هستند كه دوست دارند خود را پاك كنند و خداوند ، كسانى را كه خواهان پاكى اند ، دوست دارد» ويژه شما گشته است ، چيست ؟» . گفتند : اى پيامبر خدا! هريك از ما پس از قضاى حاجت ، نشيمنگاه خود را مى شويد .