دوستي در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٥٥٧
١٢١٧.امام على عليه السلام : خداوندِ سبحان ، شخصِ بى شرمِ گستاخ بر گناهان را دشمن مى دارد .
١٢١٨.امام على عليه السلام : خداوندِ سبحان ، شخصِ درازْآرزوىِ بدكار را دشمن مى دارد .
١٢١٩.الخصال ـ به نقل از ابن أبى عُمير از حسين بن عثم «خداوند عز و جلدولتمندِ ستمكار ، پيرِ زناكار و صُعلوكِ فخرفروش را دشمن مى دارد» . سپس فرمود : «مى دانى صُعلوكِ فخرفروش كيست ؟». گفتيم : شخص مستمند است . فرمود : «نه! كسى است كه با بخشيدن پاره اى از اموالش ، به خداوند عز و جلنزديكى نمى جويد» .
١٢٢٠.امام صادق عليه السلام : خداوند متعال ، فروشنده اى را كه كالايش را با سوگند خوردن به فروش مى رساند ، دشمن مى دارد .
١٢٢١.امام على عليه السلام : خداوند ، بنده اى را كه دهان خود را مى گشايد و مى گويد : «بارالها ! به من روزى بده» ، ولى دست از طلبِ روزى مى كشد ، دشمن مى دارد .
١٢٢٢.كتاب من لا يحضره الفقيه : به امام صادق عليه السلام گفتند : شنيده ايم پيامبر خدا فرموده است كه خداوند متعال ، خانه اى را كه در آن گوشت هست و [نيز ]چاقِ فربه را دشمن مى دارد . حضرت فرمود : «ما خود ، گوشت مى خوريم و آن را دوست داريم . در حقيقت ، مقصود ايشان ، خانه اى است كه در آن ، با غيبت ، گوشت مردم خورده مى شود و مقصودشان از چاقِ فربه ، شخص متكبّرى است كه در رفتارش فخرفروشى مى كند» .