دوستي در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٦٠٣
١٣٠٩.امام على عليه السلام : هريك از شما كه مى خواهد بداند موقعيتش نزد خدا چگونه است ، به موقعيت خدا نزد خودش به هنگام گناه بنگرد ؛ موقعيت او نزد خداوند متعال ، همان گونه است .
١٣١٠.امام على عليه السلام : هركه دوست دارد بداند نزد خدا چه موقعيتى دارد ، به موقعيت خدا نزد خودش بنگرد ؛ زيرا به هركه حقِّ انتخاب دو كار داده شود : كار اين جهانى و كار آن جهانى ، و او كار آن جهانى را بر كار اين جهانى برگزيند ، او كسى است كه خدا را دوست دارد ؛ و هركه كار اين جهانى را برگزيند ، او كسى است كه خدا نزد او منزلتى ندارد.
ر . ك : ص ٣٣١ (گواهى دل) .
٦ / ٢
محبوب شدن در ميان دوستان خدا
١٣١١.رسول خدا صلى الله عليه و آله : هرگاه خداوند بنده را دوست بدارد ، به جبرئيل ندا مى كند : «خداوند ، فلانى را دوست دارد . پس او را دوست داشته باش» . در نتيجه ، جبرئيل دوستش مى دارد. پس از آن، جبرئيل در ميان آسمانيان ندا مى كند : خداوند ، فلانى را دوست دارد . پس دوستش بداريد . در نتيجه ، آسمانيان دوستش مى دارند . آن گاه ، زمينه مقبوليت او در زمين فراهم مى شود .
١٣١٢.رسول خدا صلى الله عليه و آله : هرگاه خداوند ، بنده اى را دوست بدارد ، محبّتش را در دل هاى فرشتگان مى افكند و هرگاه بنده اى را دشمن بدارد ، دشمنى اش را در دل هاى فرشتگان و سپس در دل هاى انسان ها مى افكند .