دوستي در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٥٧
ع ـ دست انداختن
٣٦١.امام صادق عليه السلام : شخص متكبّر ، نبايد اميد نيك ستايى را از ديگران داشته باشد ... ؛ همچنين كسى كه مردم را دست مى اندازد ، نبايد انتظار دوستى راستين داشته باشد .
ف ـ گناه
٣٦٢.رسول خدا صلى الله عليه و آله : سوگند به آن كه جان محمّد در دست اوست ، هرگز دو دوست از يكديگر جدا نشده اند ، مگر بر اثر گناهى كه از يكى از آنان سر زده است .
ص ـ پيروى از سخن چين
٣٦٣.امام على عليه السلام : هركه از سخن چين پيروى كند ، دوست را از دست مى دهد .
ق ـ سرزنش بسيار
٣٦٤.امام على عليه السلام : سرزنش بسيار ، دل ها را كينه ور مى كند و ياران را مى پراكند .
ر ـ جويا نشدن حال
٣٦٥.امام على عليه السلام : جويا نشدن حال دوست ، به جدايى مى انجامد .
٣٦٦.امام على عليه السلام : هركه جوياى حال دوستش نشود ، دوستش را از دست داده است.
٣٦٧.امام على عليه السلام ـ در ديوان منسوب به ايشان فضل و كمال ، از بزرگوارى سرشت است / و منّت گذاشتن ، نيكوكارى را تباه مى كند . جويا نشدن حال دوست / به جدايى فرا مى خواند .