١٣٣٨.رسول خدا صلى الله عليه و آله : بزرگى پاداش ، همراه بزرگىِ بلاست . خداوند ، هرگاه مردمى را دوست بدارد ، مبتلايشان مى كند . پس هركه خشنود گشت ، بهره اش خشنودى است و هركه ناخشنود گشت ، بهره اش ناخشنودى است .

١٣٣٩.رسول خدا صلى الله عليه و آله : خداوند عز و جل هرگاه مردمى را دوست بدارد ، مبتلايشان مى كند . پس هركه صبر كند ، بهره اش صبر است و هركه بى تابى كند ، بهره اش بى تابى است .

١٣٤٠.رسول خدا صلى الله عليه و آله : هرگاه خداوند ، بنده اى را دوست بدارد ، مبتلايش مى كند . پس اگر صبر كرد ، او را برمى گزيند و اگر خشنود گشت ، او را ويژه خود مى گرداند .

١٣٤١.رسول خدا صلى الله عليه و آله : خداوند متعال ، هرگاه بنده اى را دوست بدارد ، او را مبتلا مى كند و اگر او را مبتلا كرد و او صبر كرد ، پاداشش مى دهد .

١٣٤٢.رسول خدا صلى الله عليه و آله : خداوند عز و جل هرگاه بنده اى را دوست بدارد ، بلا (گرفتارى) را به او مى پيوندد ؛ زيرا خداوند مى خواهد او را خالص سازد .

١٣٤٣.رسول خدا صلى الله عليه و آله : بلا هر روز مى گويد : به كدام سو روم ؟ آن گاه خداوند متعال مى فرمايد : «به سوى دوستان و فرمانبرانم . با تو كارهايشان را مى آزمايم ، با تو صبرشان را آشكار مى كنم ، با تو گناهانشان را پاك مى كنم و با تو بر منزلت آنان مى افزايم» .

١٣٤٤.رسول خدا صلى الله عليه و آله : خداوند عز و جل ، هرگاه بنده اى را دوست بدارد ، او را مبتلا مى كند تا صداى [دعاى ]او را بشنود .