دوستي در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٠٩
٧٧٠.امام باقر عليه السلام : هركه از كمك كردن به برادر مسلمانش و برآوردن نيازهايش كوتاهى كند ، ناگزير از كمك كردن به كسى مى شود كه كمك به او گناه است و پاداشى نمى برد .
و ـ برآوردن نياز
٧٧١.رسول خدا صلى الله عليه و آله : مؤمنان ، برادرند و برخى از آنان ، نيازهاى برخى ديگر را برمى آورند. بر اثر برآوردن نيازهاى يكديگر است كه خداوند در روز قيامت ، نيازهايشان را برمى آورد .
٧٧٢.رسول خدا صلى الله عليه و آله : هركه در پىِ برآوردن نيازهاى برادرش باشد ، خداوند نيز نيازهايش را برمى آورد .
٧٧٣.الكافى ـ مُصبِّح بن هِلْقام از ابوبصير ـ : شنيدم كه امام صادق عليه السلاممى فرمود : «هركس از ياران ما كه شخصى از برادرانش براى برآوردن نيازى از او كمك بخواهد و او نهايتِ سعى خود را در اين راه به كار نبرد ، به خدا و پيامبرش و مؤمنان ، خيانت ورزيده است!» . [ابوبصير مى گويد كه ]به امام صادق عليه السلامگفتم : مقصود شما از مؤمنان چه كسانى است ؟ فرمود : «[همه مؤمنان] از زمان امير مؤمنان به بعد» .
٧٧٤.الكافى ـ به نقل از صَفْوان جَمّال ـ : نزد امام صادق عليه السلام نشسته بودم كه مردى از اهل مكّه به نام «ميمون» ، بر ايشان وارد شد و از ناتوانى در پرداخت كرايه راه ، شكايت كرد . حضرت به من فرمود : «برخيز و به برادرت كمك كن» . من نيز برخاستم و خداوند ، كرايه او را فراهم آورد و من به جايگاهم برگشتم . امام صادق عليه السلامفرمود : «با نياز برادرت چه كردى ؟». گفتم : پدر و مادرم فدايت ! خداوند ، آن را برآورد . حضرت به سخن ، آغاز كرد و فرمود : «هان ! اين كه به برادر مسلمانت كمك كنى ، نزدم محبوب تر از هفت بار طواف خانه خداست» .