دوستي در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٦٩
٦٧٥.امام على عليه السلام : دوست ، همچون وصله [بر جامه ]است . پس آن را همانند [و همرنگ ]خود برگزين .
٦٧٦.امام على عليه السلام : رفيقِ [سفر ـ كه رفاقتش غالبا كوتاه مدت است ـ نيز] همچون دوست است . پس او را [از جنس] مناسب خود ، انتخاب كن .
٦٧٧.امام على عليه السلام : معاشرت با سرآمدان و دانشمندان ، باعث رفعت (بلندى مرتبت) است .
٦٧٨.امام على عليه السلام : هر دوستى را كه دوران سختى ، او را نصيب تو ساخته است ، نيك نگه دار .
٦٧٩.امام على عليه السلام : براى قلب خود ، لباسى از مهربانى به مردم و لطف و رحمت بر آنان تهيه كن! .
٦٨٠.امام على عليه السلام : بهترين مصاحبِ تو ، كسى است كه تو را شيفته آخرت كند و به دنيا بى رغبت سازد و در فرمانبرى از خداوند ، ياورت باشد .
٦٨١.امام على عليه السلام : با كسى مصاحبت كن كه هرگاه او را ببينى ، گويى همواره به تو نيازمند است و اگر به او بدى كنى ، به تو نيكى كند ، گويى كه او بدى كرده است .
٦٨٢.امام على عليه السلام : بهترين مصاحبِ تو ، كسى است كه تو را به داورى [كسى] ميان او و تو نيازمند نكند .
٦٨٣.امام على عليه السلام : برادرى كه به تو بهره اى رساند ، بهتر از آن برادرى است كه فقط بر شمار دوستانت بيفزايد . [١]
[١] اين بيت نيز با الهام از اين حديث ، سروده شده است : { همنشين تو از تو بِه بايدتا تو را عقل و دين بيفزايد }