دوستي در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٧٣
١٢٩.رسول خدا صلى الله عليه و آله : براى هيچ كس روا نيست كه بيش از سه روز از مؤمنى ببرد . پس اگر سه روز گذشت ، بايد به ديدارش برود و بر او سلام كند . اگر آن يك پاسخ سلامش را داد ، هر دو در پاداش ، شريك هستند و اگر پاسخ او را نداد ، شخص سلام كننده از [كيفر ]هجران ، ايمن است .
١٣٠.رسول خدا صلى الله عليه و آله : هرگاه دو مسلمان از يكديگر ببُرند و تا سه روز با يكديگر آشتى نكنند ، از [دين] اسلام بيرون اند و ميان آنان ، ولايتى [دينى] [١] نخواهد بود . پس هر يك از آن دو به سخن گفتن با دوستش پيش دستى كند ، در روز حسابرسى ، به سوى بهشت ، پيش دستى خواهد كرد .
١٣١.رسول خدا صلى الله عليه و آله : با يكديگر دشمنى مكنيد ، بر يكديگر حسد مورزيد و از يكديگر رويگردان مشويد . بندگان خدا و برادر هم باشيد . براى هيچ مسلمانى روا نيست كه بيش از سه روز از برادرش ببُرد .
١٣٢.مسند ابن حنبل ـ به نقل از ابن عمر ـ : پيامبر صلى الله عليه و آله از اين كه مسلمانى بيش از سه روز از برادرش ببُرد ، نهى كرد .
١٣٣.امام على عليه السلام : [پيامبر خدا ]از هجران نهى كرد . پس اگر كسى ناچار از آن شد ، بيش از سه روز از برادرش نَبُرد كه هر كس بيش از آن از برادرش بِبُرد ، آتش به او سزاوارتر است .
[١] اشاره است به آيه ٧١ از سوره توبه : «وَالْمُؤْمِنُونَ وَالْمُؤْمِنَـتُ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَآءُ بَعْضٍ ...» كه مى گويد : مردان و زنان با ايمان بر يكديگر ولايت دارند .