دوستي در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٧١٧
١٥٠٥.رسول خدا صلى الله عليه و آله : خداوند عز و جل فرمود : «دوستى كنندگان در راه جلال من ، منبرهايى از نور [در بهشت] دارند و پيامبران و شهيدان ، بر آنانْ رشك مى برند» .
١٥٠٦.رسول خدا صلى الله عليه و آله : روز قيامت، دوستانِ در راه خدا ، بر زمينى از زبرجد سبز و در سايه عرش خدا و در كنار دست راستش ـ حال آن كه هر دو دستش راست است ـ قرار دارند و چهره هايشان سفيدتر و درخشان تر از خورشيد تابان است . به سبب منزلتى كه دارند ، هر فرشته مقرّب و پيامبر مُرسَلى، بر آنان رشك مى برد و مردم مى گويند : «اينان كيستند ؟». پس گفته مى شود : «اينان ، دوستانِ در راه خدا هستند» .
١٥٠٧.الأمالى مفيد ـ به نقل از عبداللّه بن مسعود ـ پيامبر خدا فرمود : «دوستانِ در راه خداوند عز و جل در بهشت بر تكيه گاه هايى از ياقوت سرخ قرار دارند و از بالا به بهشت مى نگرند و چون يكى از آنان به بهشت بنگرد ، زيبايى اش خانه هاى بهشتيان را پُر مى كند . پس بهشتيان مى گويند : بيرون رويم تا دوستانِ در راه خداوند عز و جل را ببينيم . آن گاه بيرون مى آيند و به آنان مى نگرند كه هر يك از آنان ، چهره اش چون ماه شب چهارده مى درخشد و بر پيشانى هايشان نوشته شده است : اينان اند ، دوستانِ در راه خداوند عز و جل » .
١٥٠٨.امام صادق عليه السلام : روز قيامت ، دوستانِ در راه خدا بر منبرهايى از نور قرار دارند و نورِ چهره هايشان و نورِ پيكرهايشان و نورِ منبرهايشان ، همه چيز را روشن كرده و بر آنها تابيده است ، تا آن جا كه با اين نور شناخته مى شوند و گفته مى شود : «اينان ، دوستان در راه خداوند هستند» .