دوستي در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٦٩٩
٣ / ٢
رهايى از سُلطه شيطان و سلطان
١٤٧٣.امام صادق عليه السلام ـ به نقل از پدرانش ـ : پيامبر صلى الله عليه و آله به يارانش فرمود : «هان! شما را از كارى خبر دهم كه اگر انجامش دهيد ، شيطان از شما دور مى شود، آن گونه كه مشرق از مغرب دور شده است ؟». گفتند : آرى . فرمود : «روزه ، روسياهش مى كند . صدقه ، پشتش را مى شكند . دوستى در راه خدا و هميارى در انجام دادن كارهاى شايسته ، دنباله [سُلطه]اش را قطع مى كند و استغفار ، رگ گردنش را مى بُرد» .
١٤٧٤.امام باقر عليه السلام : بر شما بادْ دوستى در راه خدا ، ابراز محبّت ، و هميارى بر كردار شايسته ؛ چرا كه اين [سه ]كار ، دنباله [سلطه ]آن دو ـ يعنى شيطان و سلطان ـ را مى بُرد .
٣ / ٣
يكرنگى در دوستى
١٤٧٥.امام على عليه السلام : بر اساس برادرى در راه خداست كه دوستى به يكرنگى مى انجامد.
١٤٧٦.امام على عليه السلام : هركه مصاحبتش در راه خدا باشد ، مصاحبتش گرامى و دوستى اش راست و درست است .
١٤٧٧.امام على عليه السلام ـ در ديوان منسوب به ايشان { هر دوستىِ براى خدا ، به يكرنگى مى انجامد/ حال آن كه هيچ برادرى اى بر بنياد فسق،به يكرنگى نمى انجامد . } { تا مرا مى بينند، دوستى را ادامه مى دهند / و تا ديدار مى پايد ، دوستى پاينده است . } { هرگاه از آنان بى نياز شوى ، دوستان هستند / و چون مصيبتى دور شوم ، دشمنان اند . } { و چون از يكى دور شوم ، با من دشمنى مى كند / و چنان كيفرم مى دهد كه مرا بس باشد . }