دوستي در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٦٨٥
١٤٥١.امام صادق عليه السلام : در حقيقت ، مؤمنان ، برادرند ؛ فرزندان يك پدر و مادر ، و هرگاه يكى از آنان بيمار شود ، ديگران برايش بى خوابى مى كشند .
١٤٥٢.الدرّ المنثور ـ به نقل از عمّار بن ياسر ـ : موسى عليه السلامگفت : پروردگارا! با من از محبوب ترينِ مردم در نزدت سخن بگو . فرمود : «چرا؟». گفت : تا به خاطر دوستى ات با او ، دوستش بدارم . فرمود : «بنده اى است در اين سوى زمين كه بنده ديگرى در آن سوى زمين ، بى آن كه او را بشناسد ، از او باخبر مى شود . پس چون به او مصيبتى رسد ، گويى به اين يك مصيبت رسيده است و چون خارى در تن او بخَلَد ، گويى در تن اين يك خليده است و اين همدردى ، تنها به خاطر من است . اين چنين كسى ، محبوب ترينِ خلق در نزد من است» .
٢ / ٣
فضيلت برادرىِ خدايى
١٤٥٣.رسول خدا صلى الله عليه و آله : هيچ مسلمانى ـ پس از بهره اسلام آوردن ـ بهره اى همچون برادرى خدايى ، به دست نياورده است .
١٤٥٤.امام على عليه السلام : هركه در راه خدا برادرى كند ، سود بَرد و هركه در راه دنيا برادرى كند ، بى بهره مانَد .
١٤٥٥.امام على عليه السلام : بهترينِ برادران ، كسى است كه برادرى اش در راه خدا باشد .