(همگى به ريسمان خدا چنگ زنيد و پراكنده مَشويد و نعمت خدا را بر خود ياد آريد، آن گاه كه دشمنان هم بوديد ، پس ميان دل هايتان الفت افكند تا به نعمت او برادر شديد ، و بر كناره پرتگاهى از آتش بوديد كه شما را از آن رهانيد . اين چنين ، خداوند ، آياتش را بر شما روشن مى كند . باشد كه هدايت شويد!) .

(پس اگر [مشركان ]توبه كردند و نماز گزاردند و زكات پرداختند ، برادران دينى شما هستند ، و ما آيات خود را براى مردمى كه مى دانند ، تفصيل مى دهيم) .

(آنان را به نام پدرانشان بخوانيد كه اين كار نزد خداوند ، عادلانه تر است. پس اگر پدرانشان را نمى شناسيد ، برادران دينى و مَوالى (بندگان آزاد شده) شما هستند . در آنچه به خطا رفته ايد، گناهى بر شما نيست ؛ ليكن در باب آنچه دل هايتان قصد داشته [مسئوليد] ، و خداوند ، بخشايشگر و مهربان است» .