دوستي در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٦٧٣
١٤٣٠.رسول خدا صلى الله عليه و آله : نشانه شخص نيكوكار ، ده چيز است : در راه خدا دوست مى دارد؛ در راه خدا دشمن مى دارد؛ در راه خدا همراهى مى كند؛ در راه خدا جدا مى شود؛ در راه خدا به خشم مى آيد؛ در راه خدا خشنود مى گردد؛ در راه خدا عمل مى كند؛ در راه خدا مى جويد؛ ترسان و ترسيده ، پاك و پيراسته ، آزرمگين و نگران ، براى خدا فروتنى مى كند ؛ و در راه خدا نيكى مى نمايد .
١٤٣١.رسول خدا صلى الله عليه و آله : خوشا آنان كه در راه خدا با يكديگر دوستى مى كنند !
١٤٣٢.رسول خدا صلى الله عليه و آله : هرگاه بنده اى ، بنده ديگرى را براى خداوند عز و جل دوست بدارد ، پروردگارش را گرامى داشته است .
١٤٣٣.رسول خدا صلى الله عليه و آله : هرگاه دو بنده ، يكى در شرق و ديگرى در غرب عالم باشند و يكديگر را در راه خدا دوست بدارند، خداوند ، آنان را روز قيامتْ گِرد مى آورد و به هر يك مى فرمايد: «اين ، همان است كه در راه من ، دوستش مى داشتى» .
١٤٣٤.امام على عليه السلام : خداوند سبحان را بزرگ بداريد ، از محرّماتش دورى كنيد و دوستانش را دوست بداريد .
١٤٣٥.امام على عليه السلام : دوستى در راه خداوند ، نزديك ترينْ خويشاوندى است .
١٤٣٦.امام على عليه السلام : دوستى در راه خدا ، كامل ترينِ دو [نوع ]خويشاوندى است .