دوستي در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٦٥٧
١٤٠١.امام رضا عليه السلام : دوست داشتن اولياى خداوند متعال ، واجب است . همچنين ، دشمنى با دشمنان خدا و بيزارى از آنان و پيشوايانشان ، واجب است .
١ / ٢
ايمان ، دوستى و دشمنى است
١٤٠٢.رسول خدا صلى الله عليه و آله : آيا دين ، جز دوستى و دشمنى است ؟ خداوند عز و جلمى فرمايد : «اگر خدا را دوست داريد ، از من پيروى كنيد تا خداوند ، دوستتان بدارد» .
١٤٠٣.امام على عليه السلام ـ در وصف عالمان ـ : بدانيد كه بندگانى كه نگاهدار علم خدايند ، دانشِ محفوظ او را مى پايند ، و چشمه هايش را مى گشايند ، و به دوستى با هم پيوند دارند ، و با محبّت ، با يكديگر ديدار مى كنند ، و از جام لبريز [محبّت ]به يكديگر مى نوشانند و سيراب ، بازمى گردند . نه دچار ترديد مى شوند و نه غيبت به ميانشان مى شتابد. بدين سان، آفرينش و خُلق و خويشان، شكل يافته است و بر اساس آن ، يكديگر را دوست مى دارند و با يكديگر مى پيوندند .
١٤٠٤.امام باقر عليه السلام : ايمان ، دوستى و دشمنى است .
١٤٠٥.تفسير العيّاشى ـ به نقل از ابو عُبيده حَذّاء ـ نزد امام باقر عليه السلامرفتم و گفتم : پدر و مادرم فدايت ! گاه شيطان با من خلوت مى كند و در نتيجه ، جانم پليد مى شود . سپس به ياد مى آورم كه شما را دوست دارم و به شما پيوسته ام . آن گاه ، جانم پاك مى شود . حضرت فرمود : «اى زياد ! واى بر تو ! آيا دين ، جز دوستى است ؟ مگر سخن خداوند متعال را نديده اى : «اگر خدا را دوست داريد ، از من پيروى كنيد ، تا خدا دوستتان بدارد» ؟