١٣٤٥.رسول خدا صلى الله عليه و آله : هرگاه خداوند عز و جلبنده اى را دوست بدارد ، بلا را سخت بر سر او سرازير مى كند و آن را سخت بر او مى بارد . پس چون بنده دعا كند ، جبرئيل مى گويد : «پروردگارا ! حاجتش را برآورم ؟». امّا خداوند متعال مى گويد : «او را رها كن كه من دوست دارم صدايش را بشنوم» و چون دعا كند ، خداوند عز و جلمى گويد : «بنده ام ، لبّيك ! به عزّتم سوگند كه هرچه از من بخواهى ، به تو عطا مى كنم و هرچه دعا كنى ، اجابت مى نمايم ، [بدين معنا كه] يا آن را زود برايت برمى آورم و يا بهتر از آن را برايت ذخيره مى كنم» .

١٣٤٦.رسول خدا صلى الله عليه و آله : خداوند ، هرگاه بنده اى را دوست بدارد ، يكى از اين سه را به او ارمغان خواهد داد : يا تب يا چشم درد و يا سر درد .

١٣٤٧.الدعوات : [پيامبر خدا ]فرمود: «هرگاه خداوندْ بنده اى را دوست بدارد، مبتلايش مى كند و چون او را بسيار دوست بدارد ، او را [براى خود ]بر مى گيرد» . پرسيدند : چگونه او را برمى گيرد ؟ فرمود : «نه مالى برايش مى گذارد و نه فرزندى» .

١٣٤٨.امام باقر عليه السلام : خداوند متعال ، هرگاه بنده اى را دوست بدارد ، او را در بلا ، نيك فرو مى برد و بلا را سخت بر او سرازير مى كند . پس چون آن بنده دعا كند ، خداوند مى گويد : «بنده ام ، لبّيك ! اگر [بخواهم] آنچه را از من درخواست كرده اى ، به سرعت برايت فراهم آورم ، بر اين كار قادرم و اگر آن را برايت ذخيره كنم ، آنچه ذخيره كرده ام ، برايت بهتر است» .

١٣٤٩.امام صادق عليه السلام : خداوند هرگاه بنده اى را دوست بدارد ، فرشته اى به سوى او مى فرستد و مى گويد : «بيمارش كن و بلا را بر او سخت كن . پس هرگاه از بيمارى بهبود يابد ، او را به سخت تر از آن گرفتار كن و بيمارى را بر او سخت گردان تا مرا ياد كند ؛ زيرا كه من خوش دارم دعايش را بشنوم» .