دوستي در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٦١١
١٣٢٧.امام سجاد عليه السلام ـ در نيايشش ـ : اى آن كه با رازگويى طولانى اش ، همدم عارفان گشت و لباس دوستى اش را بر تن ترسيدگان پوشاند !
١٣٢٨.امام سجاد عليه السلام ـ در دعايش ـ : بارالها ! . . . قلبم را از وحشت آفريدگانِ بدت بپوشان و اُنس به خود و دوستان و فرمانبرانت را به من ببخش .
١٣٢٩.امام صادق عليه السلام : امير مؤمنان در حال سجده مى گفت : «بر ذلّتم در برابر خودت، مويه ام برايت ، گريزم از مردم و همدمى ام با تو، رحم كن ، اى كريم !» .
٦ / ٥
پرهيز از دنيا
١٣٣٠.رسول خدا صلى الله عليه و آله : هرگاه خدا بنده اى را دوست بدارد ، او را از دنيا مى پرهيزانَد ، همان گونه كه يكى از شما بيمار خود را از آب مى پرهيزاند .
١٣٣١.رسول خدا صلى الله عليه و آله : خداوند ، دنيا را به كسى كه دوست دارد و كسى كه دوست ندارد ، مى دهد؛ امّا دين را جز به كسى كه دوست دارد ، نمى دهد . پس هر كه خداوند به وى دين داده ، دوستش داشته است .