١٣٢٣.امام على عليه السلام ـ در دعايى كه در آن به خدا بارالها ! تو براى دوستانت همدم ترينِ همدمانى و براى توكّل كنندگان به تو ، از همه كاردان تر. بر نهانى هايشان بينايى ، و از درون هايشان باخبر ، و از حدّ بينش آنان آگاه . رازهايشان بر تو آشكار است و دل هايشان شيفته تو . اگر غربت به وحشتشان اندازد ، ياد تو آرامشان مى سازد و اگر مصيبت ها بر آنان فرو بارد ، به سوى تو پناه مى آورند ؛ زيرا مى دانند كه سر رشته كارها به دست توست و خاستگاه آنها قضاى تو .

١٣٢٤.امام حسين عليه السلام ـ در دعاى روز عَرَفه ـ اى آن كه به دوستانش شيرينى همدمى را چشانده است !

١٣٢٥.امام حسين عليه السلام ـ در دعاى روز عرفه ـ : اين تويى كه اغيار را از دل هاى دوستانت زدودى ... و چون جهان ها آنها را وحشت زده كند ، تو همدم آنانى .

١٣٢٦.امام سجاد عليه السلام ـ در «مناجاةُ الذاكرين» ـ بارالها ! ... از هر لذّتى جز ياد تو ، از هر آسايشى جز همدمى تو ، از هر شادمانى اى جز نزديكى به تو ، و از هر كارى جز فرمانبرى ات، به درگاه تو آمرزش مى خواهم .