دوستي در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٥٩٥
٥ / ٥
كلّياتى درباره ويژگى هاى دوستداران خدا
١٣٠٢.رسول خدا صلى الله عليه و آله ـ در دعاى «جوشن كب اى آن كه سرگردانان به او پناه مى آورند ! اى آن كه خواستاران به او انس مى گيرند ! اى آن كه دوستداران به او افتخار مى كنند !
١٣٠٣.إرشاد القلوب ـ در ضمن «حديث معراج» ـ : [خداوند متعال مى فرمايد :] اى احمد ! چنين نيست كه هركه بگويد خدا را دوست دارم ، مرا دوست داشته است؛ مگر آن كه به اندازه نيازش بخورد؛ لباس كم بها بپوشد ، [پهلو از بستر تهى كند و به دليل طولانى شدن سجده] در سجده به خواب رود، و قيامش [در نماز ]طولانى شود ؛ خاموشى پيشه كند ، بر من توكل كند؛ بسيار بگريد؛ كم بخندد؛ با هواى نفسش مخالفت كند؛ مسجد را خانه خود ، دانش را دوست ، زهد را همنشين ، عالمان را دوستان ، و فقيران را همراهان خود سازد؛ خشنودى مرا بجويد؛ سخت از عاصيان بگريزد؛ نيك به ياد من مشغول باشد؛ همواره و بسيار تسبيح گويد ؛ پايبند عهد خود باشد؛ به وعده اش وفا كند؛ قلبش پاكيزه باشد؛ در نمازش پاك و در فريضه هايش كوشا باشد؛ خواستار پاداش من ، ترسان از عذاب من و نزديك و همنشين دوستانم باشد.