١٢٦٨.رسول خدا صلى الله عليه و آله : خنده ، دو گونه است: ... اما خنده اى كه خداوند متعال آن را دشمن مى دارد ، آن است كه فرد ، سخن ناروا و باطلى مى گويد تا بخندد يا بخنداند و به موجب آن تا مسافت هفتاد سال راه در دوزخ سقوط مى كند .

١٢٦٩.رسول خدا صلى الله عليه و آله : خداوند ، تباه كردن مال ، پرسش بسيار و قيل و قال را دوست ندارد .

١٢٧٠.رسول خدا صلى الله عليه و آله : خداوند ، سه چيز را از [كارهاى] شما ناخوش مى دارد : [پرداختن به كار] لغو به هنگام قرائت قرآن ، به صداى بلند دعا كردن و دست به پهلو زدن [١] در نماز .

١٢٧١.رسول خدا صلى الله عليه و آله : ناخوش ترينِ سخنان در نزد خداوند عز و جل آن است كه كسى به ديگرى بگويد : «از خدا بترس!» و آن شخص پاسخ دهد : «تو خودت را بپاى!» [و پندش را گوش نكند] .

١٢٧٢.رسول خدا صلى الله عليه و آله : خوردن از سرِ سيرى ، خواب بى شب زنده دارى ، خنده بى [موجب] شگفتى ، ناله بلند به هنگام مصيبت ، و بانگ ناى در نعمت (شادمانى) ، نزد خدا سخت ناپسند است .

١٢٧٣.رسول خدا صلى الله عليه و آله : خدا نوعى از غيرت را دوست دارد و نوعى را دشمن مى دارد . غيرتى كه خدا دوست دارد ، غيرت در امور شُبهه ناك است ، و آن [غيرتى ]كه دشمنش مى دارد ، غيرت بدون شبهه است . خداوند ، نوعى از تكبّر را دوست دارد و نوعى را دشمن مى دارد . تكبّرى كه خداوند دوستش مى دارد ، خودپسندى و تكبّر انسان به هنگام كارزار [در راه خدا] و تكبّر در برابر صدقه (مناعت طبع و نگرفتن آن) است ؛ و امّا آن [تكبّرى] كه خدا دشمنش مى دارد ، تكبّر بنده در راه ستمگرى و تجاوز است .

[١] واژه «تَخَصُّر» كه در متن عربى حديث آمده است ، به معناى گونه اى ايستادن از سر كسالت و خستگى است . پادشاهان و برخى بزرگانِ اقوامى مانند قوم يهود ، به هنگام سخنرانى ، گاه اين گونه مى ايستاده و به چوبدستى «مِخصَرَة» تكيه مى داده اند و يا دست خود را بر بالاى ران خود مى نهاده اند . ر . ك : النهاية : ٢ / ٣٦ ، الفائق في غريب الحديث : ١ / ٣٧٤ ، جواهر الكلام : ٤ / ٢٧٩ .