دوستي در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٥٠٥
١١١١.رسول خدا صلى الله عليه و آله : خداوند ، بنده مؤمنِ خود را كه تهيدستِ خويشتن دارِ عيالوار است ، دوست دارد .
١١١٢.رسول خدا صلى الله عليه و آله : خداوند ، مؤمن را چون درويش و خويشتندار باشد ، دوست دارد .
١١١٣.سُنَن التِّرمذي ـ به نقل از عبداللّه بن مسعود ، [پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ]فرمود : «خداوند ، سه تن را دوست دارد : شخصى كه شبانه برمى خيزد و به تلاوت قرآن مى پردازد؛ شخصى كه با دست راستش صدقه مى دهد» و فكر مى كنم پس از آن فرمود : «و آن را از دست چپش پنهان مى دارد؛ و شخصى كه همراه گروهى رزمنده باشد و چون يارانش بپراكنند ، خود به رويارويى دشمن مى شتابد» .
١١١٤.رسول خدا صلى الله عليه و آله : خداوند ، سه تن را دوست مى دارد ، به آنان لبخند مى زند و به آنان شادمان مى شود : كسى كه چون گروهى پديدار شوند ، در پىِ آن براى خدا با جان خود مى جنگد، پس يا كشته مى شود و يا خداوند يارى اش مى كند و از رنج كارزار بى نيازش مى سازد . پس مى فرمايد : «به اين بنده ام بنگريد كه چگونه براى من از جان شكيبايى ورزيد» ؛ و كسى كه زنى زيبا و بسترى نرم و خوش دارد . پس شبانه از جايش برمى خيزد . آن گاه خداوند مى فرمايد : «شهوتش را مى نهد و مرا ياد مى كند ، حال آن كه اگر مى خواست ، مى خفت» ؛ و كسى كه هرگاه با گروهى همسفر گردد ، چون آنان تا پاسى از شب بيدار بمانند و سپس بخوابند ، در خوشى و ناخوشى ، سحرگاهان [براى عبادت] از خواب برخيزد .
١١١٥.رسول خدا صلى الله عليه و آله : خداوند ، روز قيامت به سه تن لبخند مى زند : كسى كه شبانه بر مى خيزد و نماز مى خواند؛ مردمى كه براى نماز ، صف مى بندند ؛ و مردمى كه براى پيكار با دشمن صف مى بندند .