دوستي در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٩

٧٢.امام رضا عليه السلام : افزودن بر شمار دوستان در زندگى ، گريه كنندگان پس از مرگ را افزايش مى دهد .

٧٣.لقمان ـ به پسرش ـ : پسركم ! هزار دوست بگير ، حال آن كه هزار [دوست ]نيز اندك است ، و يك دشمن هم مگير كه يكى نيز بسيار است .

٧٤.لقمان ـ به پسرش ـ : پسركم ! بر شمار دوستان بيفزا و از دشمنان ايمن مباش كه كينه در سينه هايشان ، چون آب زير خاكستر ، [پنهان ]است .

٧٥.امام على عليه السلام : تا آن جا كه مى توانى بر شمار برادران بيفزا كه/ هرگاه از آنان يارى خواسته شود ، تكيه گاه و پشتيبان هستند . هزار دوست و ياور ، بسيار نيست/ حال آن كه يك دشمن نيز بسيار است .

ر . ك : ص ١٦٣ (گزينش دوست)؛ ص ٢٠٥ (آداب دوستى)؛ ص ٢٤٣ (احكام دوستى) .

١ / ٤

فراق دوستان

٧٦.امام على عليه السلام : كسى كه از دوستانش جدا شده باشد ، زندگى ندارد .

٧٧.امام على عليه السلام : سه چيز ، سوزنده و كُشنده است : فقرِ پس از دولتمندى ، خوارى پس از عزّت و از دست دادن دوستان .