١٠٥٣.الدرّ المنثور ـ به نقل از زيد بن اسلم ، در باره اين آيه، درباره گروهى از انصار، از جمله عبداللّه بن رَواحه نازل شد. آنان در مجلسى گفتند: «اگر مى دانستيم محبوب ترينِ كارها نزد خدا چيست ، تا پاى مرگ ، انجامش مى داديم» . در اين باره ، خداوند ، اين آيه را نازل ساخت . پس عبداللّه بن رواحه گفت: «من خود را در راه خدا وقف مى كنم تا به شهادت از دنيا بروم».

ب ـ خواندن قرآن

١٠٥٤.رسول خدا صلى الله عليه و آله : اى سلمان! مؤمن ، هرگاه قرآن بخواند، خداوند درهاى رحمت را بر او مى گشايد و با هر حرفى كه از دهانش خارج مى شود، فرشته اى مى آفريند كه تا روز قيامت برايش تسبيح خواهد گفت ؛ زيرا پس از دانش آموزى، هيچ چيز نزد خداوند ، محبوب تر از خواندن قرآن نيست.

١٠٥٥.رسول خدا صلى الله عليه و آله : رحمت خدا ، حاملان قرآن را فرا گرفته است و آنان به نور خداوند عز و جل در پوشيده شده اند. اى حاملان قرآن ! با بزرگداشتِ كتابش با خدا دوستى كنيد، تا شما را بيشتر دوست بدارد و شما را محبوب خلقش گرداند.

١٠٥٦.الكافى ـ به نقل از ابو بصير ـ : به امام باقر عليه السلامگفتم: هرگاه قرآن مى خوانم و صدايم را بدان بلند مى كنم، شيطان نزدم مى آيد و مى گويد: در واقع با اين كارت، براى خانواده ات و مردم ، ريا كارى مى كنى. حضرت فرمود : «اى ابومحمد! با صدايى ميانه آهسته و بلند ، چنان بخوان كه خانواده ات بشنوند ، و قرآن را با صدايى آهنگين و خوش بخوان كه خداوند عز و جل ، با صداى خوش و آهنگين خواندن را دوست دارد» .