١٠١٢.أمالى صدوق ـ به نقل از محمد ابى عُمَير ـ : كسى كه خود از امام صادق عليه السلامشنيده بود ، برايم نقل كرد كه ايشان مى فرمود : «خداوند ، كسى را كه نافرمانى اش كند ، دوست نمى دارد» . آن گاه ، حضرت ، اين شعر را برخواند : «نافرمانى خدا را مى كنى و باز بدو اظهار دوستى مى نمايى ؟ / اين ، محال است و از كارهاى شگفت است . اگر دوستى ات راستين بود ، از او فرمان مى بردى/ زيرا كه دوستدار ، فرمانبر كسى است كه دوستش مى دارد» . [١]

[١] سيّد ابن طاووس در فلاح السائل پس از نقل اين روايت مى نويسد : اى بسا كسى بگويد كه اين دو بيت از محمود ورّاق است . جواب مى دهيم : آرى! امام صادق عليه السلامآن دو را به عنوان مثل ياد كرده است . راويان اين حديث به اتفاق عالمان رجالى ، جملگى ثقه اند و روايات مرسل محمّد بن ابى عمير ، همانند مسند به حساب مى آيند .