دوستي در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٥٩
١٠٠٣.امام سجاد عليه السلام ـ در دعا ـ : بارالها ! ترس از كيفر موعود را روزى ما گردان ... و ما را نزد خود ، از توبه كارانى قرار ده كه محبّتت را بر آنان مقرّر داشتى و بازگشتشان را به فرمانبرى ات پذيرفتى ، اى عادل ترين عادلان !
١٠٠٤.امام صادق عليه السلام : هرگاه بنده خالصانه توبه كند ، خداوند ، او را دوست مى دارد و گناهانش را در دنيا و آخرت بر او مى پوشاند .
١٠٠٥.امام كاظم عليه السلام ـ در تفسير آيه «اى كس مقصود آن است كه بنده توبه كند و ديگر به گناه بازنگردد . محبوب ترينِ بندگان در نزد خداوند ، پرهيزگارِ توبه كار است .
١٠٠٦.الكافى ـ به نقل از ابن ابى عمير ، از يكى از راو خداوند عز و جل ، به توبه كاران ، سه خصلت داده است كه اگر يكى از آنها را به زمينيان و آسمانيان مى داد ، با همان ، نجات مى يافتند . اين فرموده خداست كه : «خداوند ، توبه كاران و پاكيزگان را دوست دارد» ، و[البته ]خداوند ، هركه را دوست بدارد ، عذاب نخواهد كرد .
٣ / ٢
فرمانبَرى از خدا
قرآن
(بگو : از خدا و پيامبرش فرمان ببريد . پس اگر پشت كردند ، خداوند ، كافران را دوست ندارد) .