٩٨٤.رسول خدا صلى الله عليه و آله ـ در دعايش ـ : بارالها ! ما را به فرمانت مشغول ، به وعده ات مطمئن ، از آفريده ات نوميد ، به خود مأنوس ، از غير از خود ترسان ، به قضايت خشنود ، در بلايت شكيبا ، بر نعمتت سپاسگزار ، به يادت كامروا ، به كتابت شادمان ، با خودت در شبانه روزْ رازگو ، براى مرگ ، آماده و به ديدارت مشتاق ساز .

٩٨٥.فاطمه عليهاالسلام ـ در دعايش ـ : بارالها! نگريستن به رخسارت و شوق ديدارت را از تو درخواست مى كنم .

٩٨٦.امام سجّاد عليه السلام ـ در دعايش ـ : بارالها ! بر محمّد و آل محمّد درود بفرست و قلبم را براى محبّتت بپرداز و آن را به ياد خود مشغول بدار .

٩٨٧.امام سجّاد عليه السلام ـ در دعايش ـ : بارالها ! من از هرچه با اراده تو مخالفت دارد و يا از محبّت تو به دور است ، به سويت توبه مى كنم ؛ از آنچه در دلم مى گذرد ، و از نگاه هاى چشمم و از گفته هاى زبانم .

٩٨٨.امام سجّاد عليه السلام ـ در دعايش ـ : بارالها ! مرا از كسانى قرار ده كه براى ديدنت جدّيت به خرج دادند و باز نماندند و راه تو را پيمودند و از آن ، منحرف نشدند و براى رسيدن ، به تو اعتماد كردند ، تا آن كه رسيدند . پس دل هايشان را از محبّت خود ، سيراب ساختى و جان هايشان را به معرفت خويش ، مأنوس كردى .

٩٨٩.امام سجّاد عليه السلام ـ در دعايش ـ : بارالها ! بر محمّد و آل محمّد، درود بفرست و ما را از پيش و پس ، چپ و راست و از همه سويمان حفظ كن ؛ حفظ كردنى كه از معصيتْ بازدارد، به سوى طاعتت هدايت كند و دوستى ات را به كار گيرد.