دوستي در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٩٧
٩٤٢.امام سجاد عليه السلام : خداوند عز و جل به موسى عليه السلاموحى كرد : «مرا محبوب خلقم گردان و خلقم را محبوب من گردان» . موسى عليه السلام گفت : پروردگارا ! چگونه اين كار را انجام دهم ؟ فرمود : «نعمت ها و عطاهاى مرا به آنان يادآورى كن ، تا مرا دوست بدارند ، كه اگر شخصِ گريزان از درگاهم و يا گم شده از آستانم را بازگردانى و هدايت نمايى ، از عبادت صد ساله اى كه روزهايش را روزه دار و شب هايش را شب زنده دار باشى ، برايت برتر است» .
٩٤٣.إرشاد القلوب : خداوند به موسى عليه السلام وحى كرد : «نعمت هايم را به خلقم يادآورى كن ، به آنان نيكى نما و مرا محبوبشان گردان ، كه آنان ، جز كسى را كه به آنان نيكى نموده است ، دوست نمى دارند» .
٩٤٤.شُعَبُ الإيمان ـ به نقل از انس ـ : پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهفرمود : «هان ! شما را از مردمى كه نه پيامبرند و نه شهيد ، و ليكن روز قيامت بر منبرهايى از نور قرار دارند و پيامبران و شهيدان به منزلتشان نزد خداوند عز و جل رشك مى برند ، باخبر كنم ؟» . [اصحاب] گفتند : آنان كيستند ؟ فرمود : «كسانى كه بندگان خدا را نزد خدا محبوب مى گردانند و خدا را محبوب بندگانش مى سازند و خيرخواهانه بر زمين گام مى زنند» . پرسيديم : «خدا را محبوب بندگان خدا مى گردانند [ ، روشن است] ؛ امّا چگونه بندگان خدا را محبوب خدا مى گردانند ؟ فرمود : «به آنان فرمان مى دهند تا خدا را دوست بدارند و از آنچه خداوند ناخوش مى دارد ، بازشان مى دارند و [بندگان خدا ]چون از اين آمران و ناهيانْ اطاعت كردند ، خداوند ، دوستشان خواهد داشت» .