٩٠١.امام صادق عليه السلام : خداوند عز و جل به داوود عليه السلاموحى كرد : «اى داوود ! به من شادمان باش و از يادم لذّت ببر و با مناجات من متنعّم شو كه به زودى ، خانه را از فاسقانْ خواهم پرداخت و نفرين خود را بر ظالمان قرار خواهم داد» .

٩٠٢.امام صادق عليه السلام : دل ، حرم خداست . پس در حرم خدا ، جز خدا را جاى مده .

٩٠٣.مُسَكّن الفؤاد : خداوند متعال ، به يكى از صدّيقان وحى كرد : «مرا در ميان بندگانم ، بندگانى است كه دوستم مى دارند و من دوستشان مى دارم . مشتاق من هستند و من مشتاق ايشانم . به ياد من هستند و من به ياد ايشانم . [١] پس اگر راه ايشان را در پيش بگيرى ، دوستت خواهم داشت و اگر از آنان منحرف شوى ، دشمنت خواهم داشت» .

٩٠٤.امام صادق عليه السلام : بارالها! با رحمت خود كه با آن ، همه نيكى ها را براى اوليايت گِرد آورده اى و با آن ، بدى ها را از دوستانت دور ساخته اى ، مرا درياب .

٩٠٥.امام صادق عليه السلام : ايمانِ كسى براى خدا خالص نمى شود ، تا آن كه خداوند ، نزدش از خودش ، پدرش ، مادرش ، فرزندانش ، خانواده اش و هر آنچه از مردم دارد ، محبوب تر باشد .

[١] در نسخه اى ، پس از آن ، اين جمله آمده است : به من مى نگرند و من به ايشان مى نگرم .