دوستي در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٥٣
٨٦٦.امام رضا عليه السلام : دوستى ، دعوتگر ناخوشى هاست .
٨٦٧.امام رضا عليه السلام : زندانبان به يوسف عليه السلامگفت : من تو را دوست دارم . يوسف عليه السلامپاسخ داد : «هر بلايى كه به من رسيده از دوستى است . عمّه ام مرا دوست داشت . مرا دزديد . پدرم مرا دوست داشت . در نتيجه ، برادرانم به من حسادت كردند و زنِ عزيز [مصر] ، مرا دوست داشت . پس به زندانم افكند» .
٨٦٨.تفسير الطبرى ـ در داستان يوسف عليه السلام و تفس چون آن دو جوان ، يوسف را ديدند ، گفتند : اى جوان! به خدا قسم ، از وقتى تو را ديده ايم ، دوستدارت شده ايم . يوسف به آن دو گفت : «شما را به خدا قسم مى دهم كه مرا دوست نداشته باشيد . به خدا قسم ، هركه مرا دوست داشت ، بر اثر دوستى اش بلايى به سرم آمد . عمّه ام مرا دوست داشت . پس به سبب دوستى اش بلايى به سرم آمد . سپس پدرم مرا دوست داشت كه به سبب دوستى اش بلايى به سرم آمد . آن گاه زن اربابم مرا دوست داشت كه به سبب اين دوست داشتن من ، بلايى به سرم آمد . پس خداوند به شما بركت دهد ! مرا دوست نداشته باشيد» .