دوستي در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٤٥
٨٥٣.امام جواد عليه السلام : امّا اين دنياست كه ما از آن بهره گيرانيم ؛ ليكن هركه علاقه اش ، همان علاقه دوستش باشد و به دين او گرايد ، هرجا كه باشد ، همراه او خواهد بود و آخرت ، سراى ماندن است .
ب ـ محشور گرديدنِ دوستدارانِ اهل بيت با آنان
٨٥٤.رسول خدا صلى الله عليه و آله : به خدا سوگند ، اگر سنگى ما را دوست بدارد ، خداوند ، او را نيز [در روز قيامت ،] با ما گرد خواهد آورد .
٨٥٥.رسول خدا صلى الله عليه و آله : هركه ما را دوست بدارد ، در روز قيامت ، همراه ما خواهد بود ، و اگر شخصى سنگى را دوست بدارد ، خداوند ، او را با آن ، گرد خواهد آورد .
٨٥٦.رسول خدا صلى الله عليه و آله : اى ابودجانه! آيا نمى دانى هركه ما را دوست بدارد و در راه دوستى ما آزموده شود [و بلا بيند]، خداوند او را كنار ما ساكن خواهد ساخت». سپس حضرت اين آيه را برخواند : «در جايگاهى راست ، نزد فرمانروايى توانا» .
٨٥٧.سنن أبى داوود ـ به نقل از ابوذر ، در گفتگو با پ «اى پيامبر خدا ! كسى مردمى را دوست دارد ؛ امّا نمى تواند كارهايى همچون آنان انجام دهد . فرمود : «تو اى ابوذر ، همراه كسى هستى كه دوستش مى دارى» . ابوذر گفت : «من خدا و پيامبرش را دوست مى دارم» . فرمود : «پس تو همراه آنانى كه دوستشان مى دارى» . [راوى] گفت : ابوذر گفته خود را تكرار كرد و پيامبر خدا نيز پاسخ خود را باز گفت .