دوستي در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٣٩
٨٤١.رسول خدا صلى الله عليه و آله : هركس مردمى را به سبب كردارشان دوست بدارد ، روز قيامت ، جزو آنان گرد خواهد آمد و مانند آنان محاسبه خواهد شد ؛ اگرچه كردارش چون كردار آنان نباشد .
٨٤٢.رسول خدا صلى الله عليه و آله : بنده ، در گرو گمانش درباره خداوند عز و جلاست و در روز قيامت ، كنار كسانى قرار مى گيرد كه دوستشان دارد .
٨٤٣.رسول خدا صلى الله عليه و آله : اى ابن مسعود! صالحان را دوست بدار كه انسان ، همراه كسى است كه دوستش مى دارد . اگر توان نيكوكارى ندارى ، پس عالمان را دوست بدار كه [خداوند] مى فرمايد : «هركه از خدا و پيامبرش اطاعت كند ، همراه كسانى خواهد بود كه خدا نعمتشان داده است ، چون انبيا و صدّيقان و شهيدان و صالحان ؛ و اينان ، چه نيكو رفيقان اند» .
٨٤٤.صحيح البخارى ـ به نقل از عبداللّه بن مسعود ـ مردى نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و گفت : اى پيامبر خدا! درباره كسى كه مردمى را دوست دارد ، امّا به آنان نپيوسته است ، چه مى گويى ؟ پيامبر خدا فرمود : «انسان ، همراه كسى است كه دوستش مى دارد» .
٨٤٥.مسند ابن حنبل ـ به نقل از ثابت بنانى، از اَنَس مردى نزد پيامبر خدا آمد و گفت : اى پيامبر خدا! مردىْ ديگرى را دوست مى دارد ؛ امّا نمى تواند كارهايى همچون او انجام دهد . پيامبر خدا فرمود : «انسان ، همراه كسى است كه دوستش مى دارد» . انس گفت : جز به اسلام آوردن ، هرگز نديدم ياران پيامبر خدا به چيزى همچون اين سخن ، شادمان شده باشند .