دوستي در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣١٧
ط ـ بر خود ، مقدّم داشتن
٧٨٩.امام على عليه السلام : مؤمنان ، برادرند و نزد هيچ برادرى ، چيزى بر برادرش مقدّم نيست (بر او ترجيح ندارد) .
٧٩٠.امام على عليه السلام : با مؤمنان به ايثار رفتار كن (آنان را بر خود ، مقدّم بدار) و با ديگر مردمان ، به انصاف .
٧٩١.امام على عليه السلام : به دوستت ابراز دوستى كن ، تا دوستت بدارد ؛ گرامى اش بدار ، تا گرامى ات بدارد ؛ و او را بر خود مقدّم بدار ، تا تو را بر خود و خانواده اش مقدّم بدارد .
ى ـ به نيكى از كسى ياد كردن
٧٩٢.امام صادق عليه السلام : در نبود برادرتان ، به بهترين شكلى كه دوست داريد در نبودتان از شما ياد كند ، از او ياد كنيد .
ك ـ هديه كردن عيب ها
٧٩٣.رسول خدا صلى الله عليه و آله : بهترينِ برادرانتان ، كسى است كه عيب هايتان را به شما هديه كند .
٧٩٤.رسول خدا صلى الله عليه و آله : مؤمن ، برادرِ مؤمن است . چون غايب شود ، در نبودش [آبروى ]او را حفظ مى كند و خانه و كسب و كارش را نگاه مى دارد و مؤمن ، آينه مؤمن است .
٧٩٥.رسول خدا صلى الله عليه و آله : مؤمن ، آينه برادرِ مؤمنش است ؛ چون غايب شود ، نيكخواه اوست و در حضورش آنچه را ناپسند مى دارد ، از او دور مى سازد و در مجلس ، برايش جاى مى گشايد .