دوستي در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٨١
٧ / ٤
آنان كه دوستى شان كراهت دارد
الف ـ شَريران
٦٩٩.رسول خدا صلى الله عليه و آله : خداى عز و جلبه ذوالقرنين ، وحى كرد : ... هركه را ديدى كه نيكى را ناخوشايندش قرار داده ام و درخواست از او را منفورِ مردم ساخته ام ، او را دشمن بدار و با او دوستى مكن كه از شريرترينِ آفريدگانم است .
٧٠٠.امام على عليه السلام : زودگسل ترينِ دوستى ها، دوستى شريران است .
٧٠١.امام على عليه السلام : مصاحبت با شريران ، شر را نصيب [انسان ]مى كند ، همان گونه كه باد ، بر اثر گذر از جاى متعفّن ، بدبو مى شود .
٧٠٢.امام على عليه السلام : مصاحبت با شريران ، [همچون ]سفر دريايى است (خطرناك است) .
٧٠٣.امام على عليه السلام : دوستِ شريران ، همچون مسافر درياست كه اگر از غرق شدن هم ايمن ماند ، از ترس ، ايمن نيست .
٧٠٤.امام جواد عليه السلام : از مصاحبت با شخص شرير بپرهيز ، كه چون شمشيرِ برهنه است ؛ منظره اش نيكو و اثر (زخم) آن زشت است .
ر . ك : ص ١٨٣ (بر حذر داشتن از همنشين بد) .
ب ـ فاسقان
٧٠٥.امام على عليه السلام : برترينِ اعمال ، ... دشمنى با فاسقان است .