(اى كسانى كه ايمان آورده ايد ! از غير خودتان همرازى مگيريد كه از هيچ نابه كارى اى در حقّ شما كوتاهى نمى كنند و آرزو دارند كه در رنج بيفتيد . دشمنى از سخنانشان آشكار است و آنچه در سينه نهان مى دارند ، از آن [هم ]بزرگ تر است . در حقيقت ، ما نشانه ها را براى شما بيان كرديم ، اگر تعقّل كنيد . هان ! شما كسانى هستيد كه آنان را دوست داريد ، حال آن كه آنان شما را دوست ندارند و شما به همه اين كتاب ، ايمان داريد . هرگاه شما را ببينند ، مى گويند : «ايمان آورديم» و چون [با خود ]خلوت كنند ، از شدّت خشم بر شما ، سرانگشتان خود را مى گزند . بگو : به خشم خود بميريد كه خداوند ، به راز درون سينه ها داناست ).

(برخى از مردم ، در برابر خدا ، همتايانى [براى او ]برمى گزينند و آنها را چون دوستى خدا ، دوست مى دارند ؛ ولى آنان كه ايمان آورده اند ، خدا را بيشتر دوست مى دارند . كسانى كه ستم كرده اند ، اگر هنگامى كه عذاب را مشاهده مى كنند ، مى ديدند كه همه نيرو از آنِ خداست و خداوند ، سختْ كيفر است [ ، از ادامه ستم پيشگى باز مى ايستادند]).

(مؤمنان نبايد كافران را به جاى مؤمنان ، به دوستى بگيرند و هركه چنين كند ، با خداوند ، هيچ پيوندى ندارد ، مگر آن كه از آنان به نوعى بترسيد ؛ و خداوند ، شما را از [كيفر ]خودش برحذر مى دارد كه بازگشت به سوى اوست) .

حديث

٦٩٢.رسول خدا صلى الله عليه و آله : هركس به خدا و روز قيامتْ ايمان دارد ، با هيچ كافرى ، برادرى و با هيچ فاجرى(بدكارى) ، مصاحبت نكند . هركس با كافرى ، برادرى يا با فاجرى مصاحبت كند ، خود ، كافرى فاجر است .

٦٩٣.امام على عليه السلام : مبادا كه دشمنان خدا را دوست بدارى و يا دوستى ات را براى غير دوستان خدا ، خالص گردانى ؛ زيرا هركه مردمى را دوست بدارد ، با آنان محشور خواهد شد .

٦٩٤.امام على عليه السلام : با كافر ، دوستى و با جاهل ، مصاحبت مكنيد .

٦٩٥.الأمالى صدوق ـ به نقل از علاء بن فُضَيل، از اما «هركس كافرى را دوست بدارد ، با خدا دشمنى كرده است و هركه با كافرى دشمنى كند ، خدا را دوست داشته است» . سپس فرمود : «دوستِ دشمن خدا ، دشمن خداست» .