دوستي در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٧١
٦٨٤.امام على عليه السلام ـ در حكمت هاى منسوب به ايش با كارآزمودگانْ همنشين باش ؛ زيرا اين تجربه ها برايشان به گران ترين قيمت ، حاصل شده است ، حال آن كه تو آنها را از ايشان به ارزان ترين قيمت ، به دست مى آورى.
٦٨٥.امام على عليه السلام ـ در حكمت هاى منسوب به ايش انسان به كمال فضيلت نمى رسد ، مگر آن گاه كه همزمان ، دوست دو كس باشد كه دشمن يكديگرند .
٦٨٦.امام على عليه السلام ـ در حكمت هاى منسوب به ايش محبوب ترينِ مردم در نزد تو ، كسى است كه نيكى هاى بسيار در حقّت كرده است . اگر چنين كسى نبود ، آن كسى است كه نيكى هاى بسيارى در حقّش كرده اى .
٦٨٧.امام على عليه السلام ـ در حكمت هاى منسوب به ايش با كسى مصاحبت كنيد كه نيكى هاى شما را در حقّ خود ، به ياد مى سپارد و نيكى هاى خود را به شما ، فراموش مى كند .
٦٨٨.امام صادق عليه السلاممى فرمود : با كسى مصاحبت كن كه خودت را بدو بيارايى . با كسى مصاحبت مكن كه خود را به تو مى آرايد .
٦٨٩.لقمان ـ به فرزندش ـ : پسركم! با خويشانت بپيوند و برادرانت را گرامى بدار . دوستانت كسانى باشند كه هرگاه از آنان جدا شدى و از تو جدا شدند، به سبب آنها بر تو عيب نگيرند .
٦٩٠.تاريخ دمشق ـ به نقل از ربيع بن فضل، از شعرهاى [ { پسركم ! چه بسيار با دوستانى نيرنگباز ، دوستى كردى / پس هر گاه دوستى مى كنى ، بنگر با چه كسى دوستى كرده اى . } { كسى را به دوستى برگزين كه هرگاه با او دوستى كردى/ حقّ برادرى را نگاه دارد و در دفاع از تو بجنگد . } { از چاپلوسان پست ، بپرهيز كه آنان / در سختى هاى روزگار بر ضدّت با ديگر مشكلات ، همداستان مى شوند . }