دوستي در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٦٥
م ـ همسايه
٦٦٤.امام صادق عليه السلام ـ به داوود بن سَرحان ـ اى داوود ! صفت هاى اخلاقى والا به يكديگر پيوسته اند كه خداوند ، آن جا كه بخواهد ، آنها را قسمت مى كند ... و [از جمله آنهاست :] ابراز دوستى به همسايه و دوست .
ن ـ دوستِ پدر
٦٦٥.رسول خدا صلى الله عليه و آله : دوستىِ [با دوست ]پدرت را حفظ كن و پيوندت را از او مَبُر كه خداوند ، نور [وجود ]تو را خاموش مى كند .
٦٦٦.رسول خدا صلى الله عليه و آله : از جمله نيكى ها، آن است كه با دوستِ پدرت بپيوندى .
٦٦٧.رجال الكشّى ـ به نقل از ابن ابى عُمَير ـ : هرگاه امام صادق عليه السلاممى ديد كه فُضَيل بن يَسار مى آيد ، مى فرمود : «به فروتنان ، بشارت ده» . همچنين مى فرمود : «فُضَيل از ياران پدرم است . من كسى را كه ياران پدرش را دوست بدارد ، دوست مى دارم» .
س ـ كسى كه با تو دشمنى نكند
٦٦٨.امام على عليه السلام : سزاوارترين كس به دوستى ، آن است كه با تو دشمنى نكند .
٦٦٩.امام على عليه السلام : آن كه با تو دشمنى نكند ، با تو دوستى كرده است .
٦٧٠.امام على عليه السلام : هركه از آزارش در امانى ، به برادرى با او رغبت كن .