دوستي در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٥١
٦٢٧.امام باقر عليه السلام : دانش ، گنجينه اى است كه پرسش ، كليد آن است . پس ـ خدايتان رحمت كند ـ بپرسيد ، كه در راه دانش به چهار تن پاداش داده مى شود : پرسنده ، گوينده ، شنونده و دوستدار آنان .
ج ـ عاقلان
٦٢٨.رسول خدا صلى الله عليه و آله : مصاحبت با عاقل ، مايه فروتنى است و مصاحبت با احمق ، مايه كاستى در دنيا ، پشيمانى به هنگام مرگ و زيان در آخرت است .
٦٢٩.امام على عليه السلام : زيانى براى تو ندارد كه با عاقلْ مصاحبت كنى ، گرچه كرم او را نستايى؛ ليكن از عقل او بهره گير و از خوى بدش خود را نگه دار . مصاحبت با شخص كريم را فرو مگذار ، گرچه از عقلش بهره مند نشوى ؛ ليكن با عقلت از كرم او بهره مند شو ؛ امّا تا مى توانى از شخص بخيلِ احمق بگريز .
د ـ نيك خواهان
قرآن
(پس [پيامبر خدا ، صالح ، ]از آنان روى گرداند و گفت : اى قوم من! رسالت پروردگارم را به شما رساندم و برايتان نيكخواهى كردم ؛ ليكن شما نيكخواهان را دوست نداريد) .
حديث
٦٣٠.امام على عليه السلام : در مردمى كه نه خود ، نيكخواهان اند و نه نيك خواهان را دوست دارند ، خيرى نيست .