دوستي در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٤٥
٦٠٩.رسول خدا صلى الله عليه و آله : هيچ يك از شما ايمان نمى آورد ، مگر آن كه من برايش از پدرش ، فرزندش و همه مردم ، دوست داشتنى تر باشم .
٦١٠.رسول خدا صلى الله عليه و آله : هيچ يك از شما ايمان نمى آورد ، مگر آن كه خدا و پيامبرش براى او از هر چيز ديگرى دوست داشتنى تر باشند، و تا آن كه در آتش افتادن، برايش دوست داشتنى تر از بازگشت به كفر باشد ، پس از آن كه خداوندْ او را از آن (كفر) ، نجات بخشيده است . هيچ يك از شما ايمان نمى آورد ، مگر آن كه من برايش دوست داشتنى تر از فرزندش ، پدرش و همه مردم باشم .
٦١١.رسول خدا صلى الله عليه و آله : هيچ بنده اى ايمان نمى آورد ، مگر آن كه من برايش دوست داشتنى تر از خودش باشم ، و خانواده ام برايش دوست داشتنى تر از خانواده اش باشند ، و هستى ام برايش دوست داشتنى تر از هستى اش باشد .
٦١٢.رسول خدا صلى الله عليه و آله : هيچ بنده اى در روز قيامت ، قدمى بر نمى دارد ، مگر آن كه از او درباره چهار چيز پرسش شود: از عمرش كه در چه راهى به سر آورده است؛ از پيكرش كه در چه راهى فرسوده است ؛ از مالش كه آن را از چه راهى به دست آورده و در چه راهى صرف كرده است ؛ و از دوستى ما اهل بيت .
٦١٣.رسول خدا صلى الله عليه و آله : دوستى من ، با قلب بنده اى آميخته نمى شود ، مگر آن كه خداوند ، پيكرش را بر آتش ، حرام خواهد كرد .
٦١٤.رسول خدا صلى الله عليه و آله : پروردگارم با من عهد بست كه ايمان هيچ بنده اى را نپذيرد ، مگر با دوستى اهل بيتم .