دوستي در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٣٣

٥٧٨.رسول خدا صلى الله عليه و آله : بر مؤمن ، حرام است كه به مؤمنى ديگر ستم كند ، يا او را واگذارد ، يا غيبتِ او را بكند و يا او را يكسره براند .

٥٧٩.رسول خدا صلى الله عليه و آله : مسلمان ، برادرِ مسلمان است ؛ نه به او ستم مى كند و نه او را تسليم [مشكلات ]مى نمايد .

٥٨٠.امام على عليه السلام : بزرگ ، كسى است كه سنگينى [مشكلات زندگىِ] برادرانش را بر دوش كشد و با همسايگانش نيك همسايه دارى كند .

٥٨١.امام على عليه السلام : با برادرانت نرمى كن ، تندى زبانت را از آنان بازدار و عطا و دِهِش خود را شامل آنان كن .

٥٨٢.امام على عليه السلام : دشمنى ات را با دشمنت آشكار مكن ، با دوست خود ، درشتى منما و عذر را بپذير ـ گرچه دروغين باشد ـ ، و پاسخگويى را ـ گرچه به سودت باشد ـ ، از سر قدرتْ رها كن .

٥٨٣.امام على عليه السلام : مسلمان ، برادرِ مسلمان است . پس ، از يكديگر عيب مگيريد و يكديگر را تنها مگذاريد ، كه راه هاى دين ، يكى است و طريقت هايش ميانه است . هر كس در آن گام نهد ، [به مقصد] مى رسد و هركس آن را رها كند ، از دين خارج مى شود و هركس از آن جدا گردد ، نابود مى شود .

٥٨٤.امام باقر عليه السلام : مؤمن ، برادرِ مؤمن است ؛ به او دشنام نمى دهد ، او را محروم نمى سازد و به او بدگمان نمى شود .